€15,95 (excl. verzending)

Koop dit boek

Ssst!

2011 - Abimo
Ludovic (16) is gek op muziek, de mooiste vorm van geluid. Tegelijk ergert hij zich aan het lawaai en de decibels om zich heen. Als hij in een danscafé gehoorschade oploopt, gaat Ludovic tot de actie over. Het begin van een (te) drastische strijd tegen de 'dictatuur van de decibels'. Leeftijd | Vanaf 14 jaar Thema's | lawaai, muziek, tinnitus Eerste zin | Ik dacht dat hij mij was vergeten. Weetje | Bij elk boek zit een set oordopjes waarmee je echte stilte kan (her)ontdekken. ...
De tuut was er nog altijd. Was hij harder of zachter dan gisteren? Was hij hoger of lager? Was het nog altijd een tuut, of meer een piep? Liggend in bed, of rechtop - maakte het een verschil? Er was geen verschil. Het klonk nog altijd even hoog, even luid en even onophoudelijk.

Mijn ergste nachtmerrie was bewaarheid: nu was het nooit meer stil, zelfs niet in mijn eigen hoofd.
Waar is het nog stil?

Alles moet sneller, harder, luider... Het verkeer, de buren met hun home cinema system, gsm-tunes, opgefokte brommertjes... en muziek, overal muziek...

Al jaren erger ik mij aan de 'mu-ziekte': de (meestal te luide) muziek die je wordt opgedrongen op openbare plaatsen. In cafés en restaurants is een normaal gesprek soms onmogelijk, tijdens sportmanifestaties en schoolfeesten zorgen bonkende bassen voor 'sfeer', op trouwfeesten en jubilea snoert de dj na het dessert iedereen de mond. Meer dan eens heb ik ijlings een feest verlaten, mijn tafelgenoten verbouwereerd achterlatend.

Deze muziek-te is maar één symptoom van een steeds luidere wereld. Het aantal decibels dat onze oren (dus ook onze hersenen en ons hele lichaam) te verwerken krijgt, is in enkele decennia tijd ver-zoveel-voudigd.

Het idee voor dit boek ontstond in de zomer van 2009. In de media verscheen het verhaal van Dietrich Hectors, een 29-jarige man die zelfmoord had gepleegd omdat hij niet meer wilde leven met tinnitus (de fameuze 'tuut' in de oren) en hyperacusis (overgevoeligheid voor alledaagse geluiden). Hij had die opgelopen door naar te luide (rock)muziek te luisteren. Kort daarvoor had ik een concert van Herman Van Veen bijgewoond dat helemaal de mist inging door een teveel aan decibels. Hij was wel de laatste bij wie ik zoiets verwachtte.

Begin 2010 begon ik aan een boek dat geluidsoverlast en te luide muziek zou aanklagen. Het hoofdpersonage werd de 16-jarige Ludovic, een jongen die gek is op muziek, maar die zich tegelijk ergert aan de lawaaierige wereld rond hem, waar stilte een schaars goed is geworden. Ludovic loopt in een danscafé gehoorschade op en trekt hierna ten strijde tegen het lawaai om zich heen. In de allereerste versie van het verhaal was Ludovic een verre nakomeling van Ludwig van Beethoven, de beroemde maar ook dove componist. Dat element sneuvelde uiteindelijk, alleen de naam Ludovic (=Ludwig) bleef over.

Naast Ludovic is er op school ook de ijzig mooie Alina, afkomstig uit Finland, het land van rust en ruimte. Er is ook de vervelende Korneel, de klasgenoot op een brommertje die alles beter weet en helemaal wild wordt van luide muziek. Voor de lawaaierige buurman Stef, rockjournalist bij een krant, is een glansrol weggelegd.

"Gehoorschade, te luide muziek, lawaaioverlast... is dit wel een thema dat lééft bij jonge lezers?", vroeg mijn uitgever zich af. Tegen de tijd dat hij de eerste versie van het manuscript in handen kreeg, had de actualiteit zijn vraag beantwoord. 'Meisje (17) loopt gehoorschade op in bioscoop.' 'Eén op de vijf tieners kampt met gehoorschade door iPods, concerten en festivals.' 'Steeds meer tieners kopen oordoppen.' 'Gehoorschade door slijpschijf op school.' Het zijn maar een paar headlines van de laatste maanden.

'Ssst!' is een oproep tot respect voor elkaars rust, een aanklacht tegen lawaai en de 'muziek-te' en ook een waarschuwing: de vele berichten over tinnitus en gehoorschade zijn echt geen modeverschijnsel.

Mediafiguur Peter Van de Veire, die in het kader van de actie 'Eén en al oor' getuigde over gehoorschade, schreef voor dit boek een poëtisch voorwoord.
MET GRATIS OORDOPJES

Boeken met 'iets bij': een cd, een prentkaart, een kortingsbon - ik heb er altijd een beetje mijn bedenkingen bij. En toch: voor Ssst! maak ik met plezier een uitzondering. Bij het boek, op ingenieuze wijze ingewerkt in de kaft, vind je twee gratis oordopjes.
Arvo Pärt > Für Alina

"Het was muziek waarin de stiltes nog belangrijker waren dan de klanken van het instrument. In die stiltes klonk het ene akkoord nog even na, als een smaak in je mond tussen twee happen. Ik had nog nooit muziek gehoord die zo veel kon zeggen met zo weinig klanken." (Uit Ssst!)

Black Eyed Peas > I gotta feeling

"De herrie bleef zelden beperkt tot Stefs 4 minuten en 49 seconden durende muzikale thuiskomer I gotta feeling. Er was meer, bij God er was véél meer. Er waren avonden dat de muziek urenlang door onze gemeenschappelijke muur heen dreunde, muziek die nog veel erger was dan I gotta feeling." (Uit Ssst!)
"Goed geschreven, eigentijds jongerenverhaal"

Ludovic (16, ik-figuur) is een jongen met een heel gevoelig gehoor. Hoewel hij dol is op muziek, wordt hij wanhopig van de vele harde geluiden om zich heen. Wanneer hij in een scholierencafé zodanig aan harde muziek is blootgesteld dat hij gehoorschade oploopt, gaat Ludovic acties ondernemen tegen de geluidsvervuiling in zijn leefomgeving.

Goed geschreven, soms in korte rake zinnen. Eigentijds jongerenverhaal dat gezien kan worden als een satire, maar ook beschouwd kan worden als een reële aanklacht tegen de toenemende hoeveelheid geluid waaraan we worden blootgesteld. Vooral het karakter van de jongen is heel goed uitgewerkt, maar ook ouders, leerkrachten, medescholieren, buurman/muziekjournalist enz. komen duidelijk uit de verf.

Virgi Smits-Beuken op website Biblion

Piet De Loof weet duidelijk wat er leeft bij jongeren.


"Scherp maar niet belerend"

Het boek is zo treffend geschreven dat de lezer de strijd en de acties van Ludovic begrijpt. De schrijver neemt ons mee in de leefwereld van Ludovic en maakt ons het gevaar van lawaai pijnlijk duidelijk. Scherp, maar zonder belerend te zijn. Ludovics liefde voor de stilte is obsessief, maar het boek is geschreven zonder het contact met de realiteit te verliezen.

Piet De Loof weet duidelijk wat er leeft bij jongeren. de liedjes die geciteerd worden en de schrijfstijl binnen een chatbox zijn herkenbaar voor elke vijftienjarige. Ook de vormgeving, waarbij er op gepaste tijden met verschillende lettertypes wordt gespeeld, maakt het boek hip en eigentijds. (Lees meer...)
Tinne Geuens op website Pluizer

"Macht van de media"

Terloops wordt de macht van de media als informatieverspreider maar ook als een mogelijke 'manipulator' aangehaald. Doordat zij aandacht schenken aan de acties van Ludovic, wordt het probleem van geluidsoverlast in de huiskamers gebracht. Deden zij dat niet, dan zouden de acties van Ludovic bijna onopgemerkt blijven. (Lees meer...)

Pol Van Damme op website Pluizuit

Andere boeken van Piet